Het supermono project heeft een tijdje stil gelegen. Ditkwam voornamelijk vanwege het feit dat zowel Erik als Wijnand na het afstudereneven hun eigen dingetjes te regelen hadden. Maar dan na een tijdje begint hettoch weer te kriebelen. Je spreekt elkaar zo af en toe weer en nieuwe plannenworden gesmeed. Zodoende kan het dangebeuren dat je 3 maanden na het afstuderen opeens weer in Zweden staat. Dezekeer aangekomen met een aanhanger waarin een Aprilia staat.
Eerst is er in het pand van Folan het een en ander gedaan.In een ongebruikte hoek van het bedrijfspand is er een ruimte opgeruimd dievervolgens dienst gaat doen als motorenwerkplaats. Was het eerst nog het gevaldat elke avond de spullen opgeruimd moesten worden, nu kunnen we alles gelukkiglaten liggen om de volgende keer er weer vrolijk mee verder te kunnen gaan.Omdat we nu ook een rijwielgedeelte bij ons hebben is daarvoor een tafelgemaakt waar deze op kan staan. Dat sleutelt wel zo gemakkelijk. Al met alzullen zijn wij erg content met deze ruimte.
Allereerst is er een ‘dummyblok’ opgezocht wat in het frameis gehangen. Het raceblokje is vervolgens op de motorbok gezet. Op deze manierkan er zowel aan het motorblok als aan het frame worden gewerkt zonder daarbijelkaar voor de voeten te lopen. Vervolgens is er ook in de opslag van hetbedrijf gesnuffeld. Er zijn hier in het verleden wel vaker racers gebouwd maarwat schetste onze verbazing? Er bleek nog een kuipset voor een RS125 in hetstof te leggen. Momenteel is alleen de carbon voor- en onderkuip gevonden, maarmet een beetje geluk is de rest ook nog wel te vinden. Ook is er met Larsgepraat over de Aprilia. Hij wist zich te herinneren dat er vroeger nog eensetje magnesium wielen voor Aprilia aanwezig waren. Waar deze zich nu bevondenwist hij even niet meer. O, wat zou het geil zijn als… naja, dromen mag toch?
Tevens hebben wij een dilemma. Erik wil de racer zijn eersteklappen laten geven met een carburateur, Wijnand daarentegen wil het liefstdirect aan de slag met het injectiesysteem. Er is sprake dat het gasklephuisweer compleet gemaakt kan worden. De rest is nagenoeg compleet dus alleingrediënten zijn aanwezig. Het zal veel meer tijd gaan kosten om het blokjemet het injectiesysteem goed aan het lopen te krijgen, maar ja. Als kersverseingenieurs *uch uch* mogen wij ons daar niet door af laten schrikken toch?
Plannen voor nu zijn: Erik gaat het frame in ordemaken enWijnand gaat zich concentreren op het motorblok. We zijn aan hetkijken of er een subframe uit titanium vervaardigt kan worden.Bovendien moetde blokophanging, olietank, clip-ons en stepjes voor de bereider wordengemaakt. Genoeg te doen dus. Aan het motorblok moet ook nog van allesgebeuren.De compressieverhouding moet worden bepaald, de valve-pockets in dezuiger, deoliepomp moet op het blok en het injectiesysteem/carburateur moetworden gemonteerd.Ook hij hoeft zich niet te gaan vervelen.
